Hugmyndin kviknaði er við sigldum á  Sædísi með Reimari og Sigga í burt frá Hornbjargsvita í Látravík sumarið 2004, en þar vorum við á ferðalagi. Húsin voru orðin lúin eftir að Ólafur Jónsson vitavörður hætti þar árið 1995.

„Hvernig væri að leigja húsið og aðstöðuna, vinna við viðhald á húsinu og dvelja hér með fjölskyldunni yfir sumarið“?

„Ef þú gerir það, siglum við til þín“ svarar Reimar strax.

Og þannig byrjaði ævintýrið, ekki grunaði okkur hve gaman þetta yrði, ekki heldur hve erfitt þetta getur verið. Það spurðist hratt út að við hefðum leigt húsið og fólk fór að hringja og spyrjast fyrir um gistingu. Það fór svo, að við sóttum um leyfi til að reka þarna gistiskála.

Það sem gerði okkur þetta kleift voru vinir okkar, fólk sem hefur komið á hverju ári og unnið við standsetningu á öllu, sumir koma ár eftir ár og svo auðvitað samstarfið við félagana á Sædísi, þeir kalla ekki allt ömmu sína!

Þannig atvikaðist þetta, hjón úr Mosfellsbæ, ættuð frá Stöðvarfirði og Fáskrúðsfirði byrja með rekstur gistiskála í vita við Hornbjarg, bara nafnið vekur hjá fólki blendnar tilfinningar.

Óhætt er að fullyrða, að þeir sem koma og njóta þessarar stórkostlegu náttúru, fara heim með minningar sem aldrei gleymast.